روغن بابونه ۱ ساله عصاره از طریق قرارگرفتن گلهای مرغوب بابونه در روغن پایه کنجد یا زیتون به مدت چند ماه و سپس تعویض گلها و ریختن گلهای تازه داخل همان روغن قبلی به عمل می‌آید در نهایت نیز گلهای بابونه توسط دستگاه کلدپرس که تمامی خواص روغن را حفظ می‌نماید روغن گیری می‌شود.

بنابراین روغن حاصل با درصد خلوص بالا و بهترین روش موجود تهیه گردیده و قطعا با مصرف آن متوجه تفاوت آن با دیگر روغن ها خواهید شد.

از جمله خواص این روغن:

_برطرف کننده لکه های تیره (لکه های پیری) روی پوست دست و دیگر نواحی (مخصوصا اگر همراه با روغن کرچک استفاده شود)

_کاهش ورم بدن

_ ضد اسپاسم

_ رفع ترک پوست ناشی از سرما

_ آرام بخش و بهبود سردرد

_ رفع اگزما و آکنه و جای زخم

_ درخشندگی مو – روغن بابونه گرم و خشک است

مسکن دردهای شقیقه است که از سردی بوجود آمده اند

روغن بابونه دردها را تسکین می دهد

مالیدن این روغن بر بدن بخصوص با عاقرقرحا عرق آور است.۱ – کسانی که مبتلا به رماتیسم یا نورآلژی درد اعصاب هستند و از آن رنج می کشند اگر روغن بابونه را به جاهای دردناک بدن خود بمالند درد آنها آرام خواهد شد.

زمانی که درد رماتیسم در ناحیهای از بدن شروع میشود با این روغن دست خود را آغشته کنید و محکم به آن بمالید و مالش دهید درد فورا ساکت خواهد شد.۳ – اگر در گوش بچکانید برای تسکین درد گوش بسیار نافع است.۴ – چند قطره از روغن بابونه را در بینی بریزید. برای رفع بی خوابی افراد پیر موثر است.۴ – مالیدن روغن بابونه بر عضو برای بهبود درد لقوه و پیچیدگی عصب و ورم قسمت سفلای بدن، مقعد، رکتوم و سفتی رحم و تسکین درد رماتیسم و نرم کردن ورمهای سخت مفید است.۴ - از بین برنده جوش و لکه های پوستی. - مالیدن روغن بابونه در جهت عقربه‌های ساعت یک ساعت بعد از غذا به هضم بهتر غذا کمک و نفخ و بادها را رفع می‌کند. - روغن‌مالی با روغن بابونه به رفع خستگی کمک می‌کند و برای کوچک کردن شکم مفید است، همچنین مالیدن روغن بابونه روی گلو در ناحیه تیروئید برای افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید مفید است.

منابع مورد استفاده:

۱_ موسوی، محمد، مجموعه پیک شفا، ۱۲جلد، کانون پژوهش – اصفهان، چاپ: دوم، ۱۳۸۸ ه.ش.

۲_ ناظم، اسماعیل، دارونامه طوبا (گزیده داروهای مجرب پزشکی ایرانی)، ۱جلد، نشر آبژ – تهران، چاپ: اول، ۱۳۸۹ ه.ش.

۳_ نورانی، مصطفی، دائره المعارف بزرگ طب اسلامی (نورانی)، ۱۲جلد، ارمغان یوسف – قم، چاپ: اول، ۱۳۸۴ ه.ش.

۴_ حاجی شریف، احمد، اسرار گیاهان دارویی، ۱جلد، حافظ نوین – تهران، چاپ: چهارم، ۱۳۸۶ ه.ش.

روغن بابونه ۱ ساله عصاره از طریق قرارگرفتن گلهای مرغوب بابونه در روغن پایه کنجد یا زیتون به مدت چند ماه و سپس تعویض گلها و ریختن گلهای تازه داخل همان روغن قبلی به عمل می‌آید در نهایت نیز گلهای بابونه توسط دستگاه کلدپرس که تمامی خواص روغن را حفظ می‌نماید روغن گیری می‌شود.

بنابراین روغن حاصل با درصد خلوص بالا و بهترین روش موجود تهیه گردیده و قطعا با مصرف آن متوجه تفاوت آن با دیگر روغن ها خواهید شد.

از جمله خواص این روغن:

_برطرف کننده لکه های تیره (لکه های پیری) روی پوست دست و دیگر نواحی (مخصوصا اگر همراه با روغن کرچک استفاده شود)

_کاهش ورم بدن

_ ضد اسپاسم

_ رفع ترک پوست ناشی از سرما

_ آرام بخش و بهبود سردرد

_ رفع اگزما و آکنه و جای زخم

_ درخشندگی مو – روغن بابونه گرم و خشک است

مسکن دردهای شقیقه است که از سردی بوجود آمده اند

روغن بابونه دردها را تسکین می دهد

مالیدن این روغن بر بدن بخصوص با عاقرقرحا عرق آور است.۱ – کسانی که مبتلا به رماتیسم یا نورآلژی درد اعصاب هستند و از آن رنج می کشند اگر روغن بابونه را به جاهای دردناک بدن خود بمالند درد آنها آرام خواهد شد.

زمانی که درد رماتیسم در ناحیهای از بدن شروع میشود با این روغن دست خود را آغشته کنید و محکم به آن بمالید و مالش دهید درد فورا ساکت خواهد شد.۳ – اگر در گوش بچکانید برای تسکین درد گوش بسیار نافع است.۴ – چند قطره از روغن بابونه را در بینی بریزید. برای رفع بی خوابی افراد پیر موثر است.۴ – مالیدن روغن بابونه بر عضو برای بهبود درد لقوه و پیچیدگی عصب و ورم قسمت سفلای بدن، مقعد، رکتوم و سفتی رحم و تسکین درد رماتیسم و نرم کردن ورمهای سخت مفید است.۴ - از بین برنده جوش و لکه های پوستی. - مالیدن روغن بابونه در جهت عقربه‌های ساعت یک ساعت بعد از غذا به هضم بهتر غذا کمک و نفخ و بادها را رفع می‌کند. - روغن‌مالی با روغن بابونه به رفع خستگی کمک می‌کند و برای کوچک کردن شکم مفید است، همچنین مالیدن روغن بابونه روی گلو در ناحیه تیروئید برای افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید مفید است.

منابع مورد استفاده:

۱_ موسوی، محمد، مجموعه پیک شفا، ۱۲جلد، کانون پژوهش – اصفهان، چاپ: دوم، ۱۳۸۸ ه.ش.

۲_ ناظم، اسماعیل، دارونامه طوبا (گزیده داروهای مجرب پزشکی ایرانی)، ۱جلد، نشر آبژ – تهران، چاپ: اول، ۱۳۸۹ ه.ش.

۳_ نورانی، مصطفی، دائره المعارف بزرگ طب اسلامی (نورانی)، ۱۲جلد، ارمغان یوسف – قم، چاپ: اول، ۱۳۸۴ ه.ش.

۴_ حاجی شریف، احمد، اسرار گیاهان دارویی، ۱جلد، حافظ نوین – تهران، چاپ: چهارم، ۱۳۸۶ ه.ش.